Loading...

Thursday, May 18, 2017

သရဲ - ၄၅

သစ္ပင္ေတြရဲ႕ဘဝဟာ သိပ္ျပည့္စံုတယ္

သူတို႔မွာ အထီးက်န္တဲ့စိတ္မရွိသလို
လူေတြနဲ႔ေဝးရာကိုထြက္ေျပးဖို႔လည္း
ဘယ္ေတာ့မွမေတြးၾကဘူး


ဝမ္းနည္းလာရင္အရြက္ေတြ ေႂကြလိုက္မယ္
ေပ်ာ္ရႊင္လာရင္ အပြင့္ေတြ ပြင့္လိုက္မယ္
ဘဝကို ေက်နပ္သြားတဲ့တစ္ေန႔
တိတ္တိတ္ေလး ေသဆံုးသြားမယ္

သူတို႔ ရွင္သန္မႈဟာ ရွင္သန္မႈ သက္သက္ပဲ
သိပ္ကို ႐ိုးရွင္းၿပီး လွပတယ္

ကိုယ့္ကို သစ္ပင္ တစ္ပင္ ျဖစ္လာသည္အထိ
စိုက္ပ်ိဳးေပးပါ ျဖဴ

Sunday, May 14, 2017

သရဲ - ၄၄

ဦးေႏွာက္က အရမ္းေပါ့ပါးသြားတဲ့အခါ
ဝစ္စႏွစ္လံုးေပါက္ေတြကို မျမင္ေတာ့ဘူး
လမ္း(အ)ဆံုး ကို လမ္းဆံု မွတ္ၿပီး
ဘယ္ဘက္ဆက္သြားရမလဲလို႔
ရွာေနမိတာမ်ိဳး

Friday, May 12, 2017

သရဲ - ၄၃

တိမ္ေတြကို ေလတံခြန္မွတ္ၿပီး
ရစ္ဘီးကိုဆြဲခ်လိုက္ေတာ့ တစ္ကိုယ္လံုးရႊဲသြားတယ္
ေမွာင္နဲ႔မည္းမည္း မီးကိုျခစ္လိုက္ေတာ့
ကိုယ္ မိုးခိုေနတဲ့ သစ္ေျခာက္ပင္ကို မိုးႀကိဳးပစ္ခ်တယ္
ေလာကႀကီးဟာ တရားပါတယ္
ငါကိုက ေနရာမွား နားေနမိတာေနမွာ

Thursday, May 4, 2017

သရဲ - ၄၂

ရံုးဆင္းအိမ္ျပန္ရင္
ပက္လက္ကုလားထိုင္ဝင္ဝယ္မယ္
အိမ္ျပန္ရာက္ရင္ ဖုန္းပိတ္ထားမယ္
အိမ္တံခါးကို အျပင္ကေန ေသာ့ခတ္ထားမယ္
ေျခာက္လႊာကေန လူေတြရဲ့ ညေနကို ထိုင္ေငးမယ္

ကိုယ့္မွာ ဘာမွ မရွိဘူးဆိုေပမယ့္
ေလတိုက္တဲ့ ဝရန္တာတစ္ခုရွိတယ္၊
ေဆးလိပ္ရွိတယ္၊
ေကာ္ဖီရွိတယ္၊
ဘယ္ေလာက္ပင္ပန္းပင္ပန္း ကိုယ္အျမဲၾကားခြင့္ရွိတဲ့ အသံေလးရွိတယ္

ေလာကၾကီးဆီကေန ကိုယ္ ေပ်ာက္ဆံုးသြားတဲ့အခါ
ဘယ္သူမွ မသိတဲ့ ကိုယ္ပိုင္ ေလာကၾကီးတစ္ခု
တိုးတိုးတိတ္တိတ္ ဖန္တီးတည္ေဆာက္တတ္ရတယ္ေလ။

Thursday, April 27, 2017

တစ္လမ္းေမာင္း

ဘယ္လိုေရွ႕ဆက္ၾကမလဲဆိုတာ
နင္လည္းမသိဘူး ငါလည္းမသိဘူး

ေနာက္ျပန္ဆုတ္ဖို႔ကို
နင္လည္းမေတြးဘူး ငါလည္းမေတြးဘူး

ခုေရာက္ေနတဲ့လမ္းေပၚမွာ
နင္လည္း ဆက္ေလွ်ာက္ ငါလည္း ဆက္ေလွ်ာက္

လမ္းဆံုေရာက္လို႔ သြားစရာမရွိေတာ့ရင္
ငါ့ဘက္အျခမ္းကို ေကြ႔ဝင္ခဲ့ေပါ့

နင့္လက္ဖဝါးမွာ
ငါ့ဆီေရာက္မယ့္ ေျမပံု ရွိတယ္ဆိုတာ မေမ့ပါနဲ႔။

Monday, April 10, 2017

သရဲ - ၄၁

ကိုယ္က အလင္းေရာင္ေၾကာက္တယ္
လူစိမ္းေတြဆို ေၾကာက္တယ္
ေန႔စြဲေတြ နာရီေတြ မသိဘူး
အမွတ္တရေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို မမွတ္မိတတ္ဘူး
ပတ္ဝန္းက်င္နဲ႔ သိပ္ျပီး သဟဇာတ မျဖစ္လွဘူး
ေျခရွည္တတ္ေပမယ့္ ဘယ္ေနရာေရာက္ေရာက္
အိမ္အျပန္လမ္းကိုေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့ပါဘူး
တေလာကလံုးကို ေစာက္ဖက္မလုပ္ဘူး ဆိုေပမယ့္
တစ္ခါတစ္ေလ ပြတ္သီးပြတ္သပ္ေတာ့လုပ္ခ်င္တယ္
ဒါေၾကာင့္မို႔
ကိုယ့္ကို ေၾကာင္တစ္ေကာင္လို ဆက္ဆံပါ

Friday, April 7, 2017

သရဲ - ၄၀

ၾကည့္ေနတဲ့ မ်က္လံုးေတြကို မေတြ႔ခဲ့ဘူး
ေအာ္ေခၚေနတဲ့ အသံေတြကို မၾကားခဲ့ဘူး
လက္ျပနွဳတ္ဆက္ေနတဲ့ အရိပ္ကို မသိခဲ့ဘူး

ေကာင္းကင္ဘံုကို မယံုဘူး
ငရဲကို မယံုဘူး
နတ္သမီးကို မယံုဘူး
ကိုယ့္ကိုကိုယ္လည္း မယံုဘူး

နတ္သမီးဟာ မိုးေပၚမွာ ေခ်ာ္လဲျပီး
ေျမၾကီးေပၚ ေပါက္ခနဲ က်ေတာ့
ငရဲျပည္မွာ ေရကန္ၾကီးတစ္ကန္ေပၚလာတယ္

က်ီးကန္းဟာ ငရဲျပည္မွာ ေခ်ာ္လဲျပီး
မိုးေပၚကို ေငးၾကည့္ေနရင္း
နတ္သမီးေသလို႔ ျဖစ္လာတဲ့ ေရကန္ထဲမွာ နစ္ေသသြားတယ္

Tuesday, April 4, 2017

ပင္လယ္ ခရီး

ပင္လယ္က ျပန္လာတဲ့အခါ
ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ျပန္ဆယ္ယူလာနိုင္ခဲ့ရင္ သိပ္ေကာင္းမယ္

ပင္လယ္ကျပန္လာတဲ့အခါ
ဘဝရဲ့ ပံုမွန္ ျပကၡဒိန္ၾကီးကို ထားခဲ့လို႔ရရင္သိပ္ေကာင္းမယ္

ပင္လယ္က ျပန္လာတဲ့အခါ
စီးေနက်ဖိနပ္အေဟာင္းၾကီး ျပန္ပါမလာေတာ့ရင္ သိပ္ေကာင္းမယ္

ပင္လယ္က ျပန္လာတဲ့အခါ
ေပ်ာက္သြားတဲ့ အရာဝတၳဳေတြ လူေတြကို ျပန္ေတြ႔ရရင္သိပ္ေကာင္းမယ္

ပင္လယ္က ျပန္လာတဲ့အခါ
ပိုေနတဲ့ အရာဝတၳဳေတြ လူေတြ ေပ်ာက္သြားရင္ သိပ္ေကာင္းမယ္

ပင္လယ္က ျပန္လာတဲ့အခါ
ကမာၻၾကီးကို ပင္လယ္ထဲထားခဲ့လို႔ရရင္ သိပ္ေကာင္းမယ္

ပင္လယ္က ျပန္လာတဲ့အခါ
ပင္လယ္ၾကီးကို ဆယ္ယူလာလို႔ရရင္သိပ္ေကာင္းမယ္

Thursday, March 30, 2017

သရဲ - ၃၉

ငါမရွိေတာ့တဲ့ေနာက္ပိုင္းမွာ
နင္အဆင္ေျပပါ့မလားလို႔
ငါေတြးမယ္

နင္မရွိေတာ့တဲ့ေနာက္ပိုင္းမွာ
ငါအဆင္ေျပပါ့မလားလို႔ေတာ့
ငါ့ကိုယ္ငါ မေမးခ်င္ဘူး

အခ်ိန္ေတြၾကာလာတဲ့အခါ
ဒါဏ္ရာက အနာရြတ္ျဖစ္လာႏိုင္တဲ့အေၾကာင္း
လိုရမယ္ရ ခ်ေရးထားလိုက္တယ္

Tuesday, March 28, 2017

INSOMNIA - 46

အိပ္(ေပ်ာ္)ဖို႔ ႀကိဳးစားလိုက္တိုင္းမွာ
အလြမ္းက ျပန္ျပန္ႏိုးလာတယ္

Saturday, March 25, 2017

ေပါ့ဆိမ့္

၁။
ျပံဳးထားစမး္ !!!!!
တေလာကလံုးကိုမင္း
အဲ့နည္းနဲ႔ လိုက္နွိပ္စက္ရမွာ


၂။
အဲ့ဒီက်ီးကန္းဟာ
သူ႔အေတာင္ပံေတြသူေမ့ျပီး
ေလွခါးထစ္ေတြ ေမာၾကီးပန္းၾကိး တတ္ေနတယ္

၃။
အဲ့ဒီအသံေတြက
ေမြးညင္းေပါက္ထဲက လွ်ံက်လာျပီး
သူငယ္အိမ္ထဲစိမ့္ဝင္သြားတယ္

၄။
မနက္ျဖန္အေၾကာင္းေတြးရင္း
အိပ္ပစ္လိုက္တယ္
အိပ္မက္ေယာင္ျပီး ျပန္နိုးလာေတာ့
တစ္ရက္ပိုသြားတယ္

၅။
အလင္းျပန္တဲ့ မ်က္နွာျပင္တစ္ခုေပၚမွာ
“ခဏ” လို႔ ခ်ေရးခဲ့တယ္
က်ေနာ္က လက္ေရးမလွေတာ့ ျမင္တဲ့လူတိုင္းက
“ဘဝ” လို႔ပဲ ထင္ေနၾကတယ္

၆။
အဲ့ဒီမွတ္ဥာဏ္ေတြက
အေရျပားေပၚ တေရးေရးေပၚလာတယ္
ရွင္သန္ျခင္းရဲ့ ေဆးမွင္မ်ား

၇။
ခ်စ္ေနရျခင္းဟာ အဆံုးမရွိတဲ့ ဒါဏ္ရာ
အခ်စ္ခံရျခင္းဟာ တိုင္းတာမရတဲ့ေဝဒနာ
ခ်စ္ေနရျခင္းတဲ့ အခ်စ္ခံရျခင္း အေလးခ်ိန္တူသြားတဲ့အခါ
ၾကိဳးတန္းေပၚလမ္းေလွ်ာက္ရတဲ့ အရသာကို သိလိမ့္မယ္

၈။
ဘဝဆိုတာရဲ့ အထဲမွာကိုယ့္ကိုကိုယ္ ရွာေဖြေနရင္း
ကုိယ္နဲ႔ ဆင္တူတဲ့ အျခားလူေတြနဲ႔
ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေနရတယ္

၉။
ဘာအတြက္ကို မွ ၾကိဳတင္မျပင္ဆင္ထားဘူး
လုိအပ္ခ်က္အရ ေလကို ရွဴသြင္းျပီးရင္
ျပန္ရွဴထုတ္ရမွာပဲ

၁၀။
အရပ္မ်က္နွာေတြက နံရံတံတိုင္းေတြလိုပဲ
အျပင္ကိုထိုးထြက္ဖို႔ကို မၾကိဳးစားပဲ
ကိုယ့္အတြင္းသားထဲကိုယ္ အၾကြင္းမဲ့စိမ့္ဝင္တတ္မွ
ပန္းဥယ်ာဥ္ဟာ အပြင့္ေတြနဲ႔ ေဝဆာလာလိမ့္မယ္

Friday, March 24, 2017

INSOMNIA - 45

ႏွဖူးေပၚတင္ထားတဲ့ လက္ကိုေက်ာ္ၿပီး
မ်က္ႏွာက်က္က ပင့္ကူအိမ္ကို ေငး
ပုခံုးပၚတင္ထားမိတဲ့ အမွိဳက္ေတြကိုေက်ာ္ၿပီး
ဘဝကလွပါတယ္လို႔ေတြး
ေလာကႀကီးက တအားခက္ခဲေနရင္ေတာင္
ကိုယ့္ကိုကိုယ္ လိမ္ရတာ သိပ္လြယ္တဲ့အေၾကာင္း
အိမ္ေဆာက္ေနတဲ့ ပင့္ကူေလးကိုလွမ္းေမး

Thursday, March 23, 2017

တစ္ခ်ို႔လူေတြ

၁။
ေလာကမွာ တစ္ခ်ိဳ႔လူေတြရွိတယ္၊ ေသေလာက္ေအာင္ ၾကီးမားတဲ့ ဒါဏ္ရာေတြကို အသာအယာ ခြေက်ာ္လာျပီး အပ္ေပါက္ရာ ေသးေသးေလးကို ေသေလာက္ေအာင္ နာက်ဥ္ခံစားေနတတ္ၾကတယ္။

၂။
ေလာကမွာ တစ္ခ်ိဳ႔လူေတြရွိတယ္၊ ဘဝမွာ လုပ္ခ်င္ရာလုပ္ရဖို႔ ဆိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ တစ္ဘဝလံုး မလုပ္ခ်င္တာေတြပဲ လုပ္ေနၾကရတယ္။

၃။
ေလာကမွာတစ္ခ်ိဳ႔လူေတြရွိတယ္၊ ဘုရားသခင္ကိုမယံုၾကည္ဘူး၊ ဒါေပမယ့္ မေကာင္းဆိုးဝါးေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကိုေတာ့ မသိစိတ္က ယံုၾကည္ေနတယ္။

၄။
ေလာကမွာတစ္ခ်ိဳ႔လူေတြရွိတယ္၊ အိပ္မက္မက္ရတာကို အရမ္းၾကိဳက္တယ္၊ ဒါေပမယ့္ ညေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား အိပ္လိုက္ရမွာကို နွေျမာေနတတ္တယ္။

၅။
ေလာကမွာ တစ္ခ်ိဳ႔လူေတြရွိတယ္၊ တစ္ခုခုကိုရယူပိုင္ဆိုင္လိုက္ရလို႔ ေပ်ာ္တဲ့အေပ်ာ္ထက္ တစ္ခုခုကို စြန္႔လႊတ္ဆံုးရွံဳးလိုက္ရလို႔ ျဖစ္တဲ့ ဒါဏ္ရာကိုမွ ပိုျပီး ခံုမင္ေနတတ္တယ္

၆။
ေလာကမွာ တစ္ခ်ိဳ႔လူေတြရွိတယ္၊ လူေတြကို အရမ္းေၾကာက္တယ္၊ လူေတြကလည္း သူ႔ကို ျပန္ေၾကာက္ၾကတယ္။

၇။
ေလာကမွာ တစ္ခ်ိဳ႕လူေတြရွိတယ္
အရွံုးၿပိဳင္ရတဲ့ ၿပိဳင္ပြဲမ်ိဳးဆို အၿမဲႏိုင္တယ္

၈။
ေလာကမွာ တစ္ခ်ိဳ႔လူေတြရွိတယ္၊ တကယ့္ဘဝကို အိပ္မက္ထဲ ေသာ့ခက္သိမ္းထားျပီး ေဝေဝဝါးဝါး အိပ္မက္ေတြကို တကယ့္ဘဝလို႔ ထင္မွတ္မွားေနၾကတယ္

INSOMNIA - 44

ေသမလိုျဖစ္ေနတဲ့ အသက္ကို
အေဝးႀကီးကသူ႔ႏွဖူးေပၚ
စိတ္မွန္းနဲ႔ လွမ္းတင္ေပးလိုက္မွ
ကိုယ္ကအိပ္ေပ်ာ္တယ္

Monday, March 20, 2017

နိစၥဓူဝ

ဆူညံေနတဲ့ ေလာကၾကီးမွာ
တိတ္ဆိတ္မွဳဟာ တန္ဖိုးၾကီးတယ္
ပူေလာင္လြန္းတဲ့ လူေတြအတြက္
ဥေပကၡာဟာ အနာက်င္ရဆံုးလက္နက္ျဖစ္တယ္
ပြပလဲတဲ ေနတဲ့ ဒါဏ္ရာေတြအတြက္
ၾကည္လင္တဲ့ အျပံဳးဟာ ေဆးေကာင္းတစ္ခြက္ျဖစ္တယ္
ျငီးေငြ႔စရာ မေန႔က အျဖစ္အပ်က္ေတြဟာ
ဒီေန႔မနက္ နိုးနိုးျခင္းမွာ မ်က္နွာသစ္ခ်လိုက္ေတာ့
အစက ျပန္စတယ္

Wednesday, March 15, 2017

သရဲ - ၃၈

အခ်စ္အေၾကာင္း ေဆြးေႏြး ေျပာေနၾကရင္းနဲ႔
အျခစ္ေၾကာင္းမ်ားဟာ
အေရျပားေပၚက အခ်စ္အေၾကာင္း
ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္ ျဖစ္လာတယ္
သဘာဝရမၼက္ေတြဟာ ေတာင္တစ္ေတာင္ေပၚက
ဆင္းေျပးလာတဲ့ ေလေျပေတြလို
ျပိဳင္ပြဲဝင္ ခႏၵာကုိယ္နွစ္ခုေပၚ ျမဴဆိုင္းသလို
ရစ္ဝဲျပီး မွဳန္ဝါးေႏြးေထြးေနတယ္
အေရာင္ေတြေပ်ာက္သြားတယ္
လိုင္းေတြမွိန္သြားတယ္
ေနာက္ခံ canvas လည္းေပ်ာက္သြားတယ္
theme လဲ ေပ်ာက္သြားတယ္
ျမဴဖုန္းေနတဲ့ ခႏၵာကိုယ္နွစ္ခု
အျခစ္ရာေတြနဲ႔ ျပံဳးျပီး က်န္ခဲ့တယ္
ေက်ာနွစ္ဖက္ကေန ေတာင္ပံေတြ ထိုးထြက္လာ
ေသြးေၾကာေတြက တကိုယ္လံုးမွာ ေျပးလႊားစီးဆင္း
အလင္းေရာင္မရွိပဲ အျဖဴေရာင္အလင္းတန္းၾကီးက
မ်က္ေတာင္ေမႊးေတြၾကားထဲ
ငါ့အျမင္အာရံုကို ထိုးခြဲပစ္ေနတာမ်ား
တေလာကလံုးေမွာင္မည္းေနျပီး မ်က္လံုးနွစ္စံုသာ လင္းလက္ေနသလို
စီးက်လာတဲ့ ေခၽြးစက္ေတြကို စုတ္တံနဲ႔ တို႔ျပီး
နိဗၺာန္ ဘံုတစ္ခု ေရးဆြဲျပမယ္ျပင္
အေရျပားေပၚမွာ လက္သည္းျခစ္ရာေတြက
နတ္ဘံုနတ္နန္းေတြေတာင္ ေပၚနွင့္ေနျပီ
ဖန္ဆင္းမထားတဲ့ အေငြ႔ေတြက
နွာေခါင္းေပါက္ေတြထဲ ဒလေဟာ တိုးဝင္ရစ္မူး
တစ္ေယာက္ရဲ့ အထဲ တစ္ေယာက္ ခုန္ဝင္သြားၾကတယ္
လူရိုင္းေတြရဲ့ ဂီတကို အယဥ္ေက်းဆံုးပုံသ႑န္နဲ႔
တီးမွဳတ္ကခုန္ရင္း ေတာၾကီးမ်က္မည္းထဲ
အတူတူ ဆက္လက္ေလာင္ကၽြမ္းၾကမယ္
ဘာကိုမွ လွည့္မၾကည့္ေၾကး
အျပန္ျပန္ အလွန္လွန္
တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ ေဖးမရင္း
ေျမၾကီးထဲ အတူတူစိမ့္ဝင္ေပ်ာက္ကြယ္
ဟိုးးးးး ေအာက္ဆံုး ငရဲထိေအာင္ ဆက္ ခ်စ္/ျခစ္ ေနၾကမယ္
တတ္လိုက္က်လိုက္ျဖစ္ေနတဲ့ စိတ္နွစ္ခုဟာ
ျမင့္လိုက္နိမ့္လိုက္ျဖစ္ေနတဲ့ ၾကြက္သားေတြရဲ့အားနဲ႔
ခႏၶာ တစ္ခုတည္းအျဖစ္ ေပါင္းစည္းသြားေပါ့
အနီးဆံုးမွာရွိေနရင္ေတာင္
အေရျပားတျပင္လံုးနီးပါး ထိကပ္ထားရမွ
စိတ္က အာသာေျပတယ္
အကြာအေဝးဆိုတာ ဘယ္ေတာ့မွ အပိုအလိုမရွိေစရ
ဘုရားသခင္ဆိုသူက ေလာက တစ္ခုလံုးကိုဖန္ဆင္းေနခ်ိန္
ကိုယ္က ကိုယ့္နံရိုးကိုယ္ပြတ္ျပီး
ၾကည္လင္တဲ့ ၾကည့္မွန္တစ္ခ်ပ္ ဖန္ဆင္းလိုက္တယ္

Saturday, March 4, 2017

သရဲ - ၃၇

ငါ့ဘက္အျခမ္းမွာ
မေပ်ာ္တဲ့ ညတစ္ညရွိၿပီး
သူ႔ဘက္အျခမ္းမွာ
ျပန္လာဖို႔ျပင္ဆင္ေနတဲ့ေန႔တစ္ေန႔ရွိတယ္
ညနဲ႔ေန႔ ဟာ တံခါးတစ္ေပါက္စာပဲျခားေပမယ့္
မနက္ျဖန္ဆိုတာ တစ္ေယာက္တည္းေစာင့္တဲ့အခါ
ေျခာက္ဆယ့္ ခုနစ္ ႏွစ္ေလာက္ၾကာတတ္တယ္

Thursday, March 2, 2017

သရဲ - ၃၆

အဲ့ဒီတုန္းကဆို
တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္
ႏႈတ္ဆက္စကားဆိုရင္
ပန္းေလးေတြ ပြင့္တယ္


အဲ့ဒီတုန္းကဆို
တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္
သတိရ ေၾကာင္းကို
မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ၿပီး ေျပာလို႔ရတယ္

အဲ့ဒီတုန္းကဆို
ကမာၻႀကီးဟာ အေႏွးျပကြက္နဲ႔
တစ္ပတ္ခ်င္းစီလည္တယ္

အဲ့ဒီတုန္းကဆို
အၾကည့္ခ်င္း ဆံုေနခ်ိန္ကလြဲၿပီး
က်န္အခ်ိန္ေတြအားလံုးမွာ
ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ေနာက္ေက်ာဟာ
တအားလံုျခံဳခဲ့ၾကတယ္

အဲ့ဒီတုန္းကဆို
ေရြးခ်ယ္စရာေတြနည္းၿပီး
ပိုင္ဆိုင္ရတာေတြမ်ားတယ္

အဲ့ဒီတုန္းကဆို
ဘာမွမရွိတဲ့ ဗလာ ေတာင္မွ
အခုထက္ပိုၿပီး တန္ဖိုးရွိတယ္

အဲ့ဒီတုန္းကဆို
'အေဝးႀကီး' ဆိုတာ
အနီေရာင္စာတိုက္ပုန္းထဲထည့္လိုက္ရတဲ့
ေလယာဥ္ပ်ံ စာအိတ္ျဖစ္တယ္

အဲ့ဒီတုန္းကဆို
လြမ္းေဆြးမွဳ ဆိုတာ
PCO ဖုန္းဆိုင္ကိုေန႔စဥ္ေပးေနရတဲ့
၅ မိနစ္စာ ေငြ၂၀ဝျဖစ္တယ္

အဲ့ဒီတုန္းကဆို
တစ္ၿမိဳ႕နဲ႔တစ္ၿမိဳ႕ တအားေဝၿပီး
တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္
တအားနီးခဲ့ၾကတာ

Tuesday, February 28, 2017

သရဲ - ၃၅




အေနအထားမမွန္ပဲေမြးဖြားလာတဲ့ ကေလးဟာ
ေလာကထဲေရာက္ၿပီး ႏွစ္ေတြအေတာ္ၾကာကာမွ
ဓါတ္ပံုထဲကေန ေပ်ာက္ဆံုးသြားခဲ့တယ္
မေပ်ာက္ဆံုးခင္ အသံထြက္ဖို႔ ခက္ခက္ခဲခဲႀကိဳးစားေနခဲ့တဲ့ပံုပဲ
လမ္းဆံုလမ္းခြေတြမွာ
လူထူထပ္တဲ့ေနရာေတြမွာ
ကားမွတ္တိုင္ေတြမွာ
ၿမိဳ႕ေလးရဲ႕ ေနရာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ
အျဖဴအမည္း ဓါတ္ပံုေတြလိုက္ကပ္တယ္
ေတာင္ပံေတြကိုျဖန္႔ထုတ္ဖို႔အားထုတ္ေနတုန္း
ေျခတစ္ဖက္ဟာ အတိတ္ထဲ ကၽြံဝင္သြားတယ္
ေျခာက္ထပ္တိုက္ရဲ႕ ဝရန္တာကေနေငးေနတုန္း
လက္တစ္ဖက္ဟာ တံခါးကိုလာေခါက္တယ္
ေအာ္သံေတြၾကားလို႔ေအာက္ကိုငံု႔ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဖိနပ္ဟာဘယ္နဲ႔ညာလြဲေခ်ာ္ေနတယ္
အိတ္ကပ္ထဲကစိတ္ကိုဖိနပ္လုပ္စီးၿပီး
အမွားတစ္ခုနဲ႔ တံခါးကိုထဖြင့္တယ္
အကန္႔အသက္နဲ႔ ေငးေနရတဲ့လမ္းမဟာ
ဧည့္ခန္ထဲထိ အေရာက္အလည္လာတယ္
ေကၽြးေမြးစရာအေကာင္အထည္မရွိလို႔
ကိုယ့္အလြမ္းစိတ္ေတြခ်ေကၽြးလိုက္မိေတာ့
လမ္းမဟာ ခ်က္ျခင္းႀကီး မွိုင္ေတြသြားတယ္
သူ႔ရဲ႕ေဆြးေျမ႕မႈႀကီးဟာ တစ္အိမ္လံုးအျပည့္ပဲ
အိမ္မျပန္တတ္တဲ့လမ္းမႀကီးတစ္ေကာင္
အျဖဴအမည္းဓါတ္ပံုအေဟာင္းေလးေတြပိုက္ရင္း
က်ဳပ္အိမ္ထဲလာၿပီးလမ္းေပ်ာက္ေနတာကို
ခင္မ်ားတို႔ ယံုမွာမဟုတ္ဘူး

Friday, February 24, 2017

သရဲ - ၃၄

အထိအေတြ႕ဆင္းရဲတဲ့ဘဝဆိုေတာ့
မွတ္ဉာဏ္က ပိုၿပီးအေသးစိတ္တယ္
ေပ်ာ္ရႊင္တဲ့အခါ ေဆာင္းကိုသတိရၿပီး
နာက်င္တဲ့အခါ ေႏြကိုသတိရတယ္
မိုးရြာရင္ အတိတ္ကိုသတိရၿပီး
သက္တ့ံရဲ႕ အဆံုးမွာ ေန႔သစ္ေတြရွိလိမ့္မယ္လို႔
ယံုထားတယ္